Friday, July 15, 2005

ย้ายบ้าน

ช่วงนี้หายๆไปจากโลกอินเตอร์เนทพอสมควร พอดีเพิ่งย้ายบ้านมาอยู่บ้านเพื่อน ซึ่งอยู่ใกล้มหา'ลัยกว่ามากๆ เพ่ือนที่ว่าก็คือ ฮารู (จิงๆเธอชื่อ ฮารูกะ แต่ปวรบอกว่าที่แลบเรียกอาการ delusion (หลงผิด) ว่าดีลู ไปๆมาๆ hallucination (หลอน) ก็ว่า ฮาลู ซึ่งตอนที่เล่ากำลังประชุมไอแอฟอยู่พอดีและกำลังนินทาใครบางคนว่ามีอาการนี้ ฮารูก็เลยโดนเรียกว่าฮาลูไปด้วย ซึ่งไม่เกี่ยวเลย) ซึ่งรวมๆแล้วก็ดีทุกอย่างหลังจากย้ายมา แต่ๆๆๆๆๆ ไม่มีเนทให้ใช้ และเราไม่มีห้องเป็นห้อง ตอนนี้ก็พยายามบังคับฮารูให้ติดแลนอยู่ เนื่องจากเธอใช้ wireless card ซึ่งใช้เนทได้ทุกที่ในญี่ปุ่น เราตอนแรกก็ว่าจะเอามั่ง ถึงแม้ความเร็วจะหนืด แต่มันใช้กับแมคไม่ได้น่ะสิ เพราะโน้ตบุคของแมคไม่มีช่องเสียบ ส่วนเรื่องห้อง เราก็จะไม่ค่อยใส่ใจเท่าไหร่หรอกนะถ้าสมบัติเราไม่ได้เยอะโคตรๆขนาดนี้ ตอนนี้สัญญากับตัวเองแล้วว่าจะไม่ซื้อเสื้อผ้าแล้ว (เผอิญช่วงนี้มันเซลล์น่ะ ราคาเลยแอฟฟอร์ดได้) พอมาถึงเราก็เลยต้องไปหาราวตากผ้าเพื่อมาแขวนเสื้อผ้าโดยเฉพาะ เพราะมันไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไรให้เก็บได้เลย ก็โทรไปรังควาญพรสรรอยู่หลายรอบ ว่าซื้อที่ไหนอย่างไรดี (ถามกันข้ามจังหวัดมาก) เนื่องจากฮารูเธอก็ไม่ค่อยรู้น่ะ

แต่รวมๆแล้วก็สบายดีนะ ได้ฟีวว่าต้องอ่านหนังสือมากขึ้นด้วย เพราะฮารูกับน้องเธอก็ต้องอ่านหนังสือหรือทำงานทำการกัน เราเองพอไม่มีเนทก็รู้สึกว่าชีวิตมีค่าขึ้น เอาเวลามาอ่านหนังสือมากขึ้น เลยกำลังคิดว่าจะติดเนทดีมั้ยเนี่ย แต่ถ้าเสาร์อาทิตย์อาจจะคลั่งตายได้ถ้าไม่ได้เชคเมลล์ เวลามาโรงเรียนก็ขี่จักรยานมา (10 นาที) ซึ่งเราตื่นเต้นมากๆ ตอนแรกเราก็เฉยๆอ่ะนะ ก็ถือว่ายังไงก็ขี่เป็น แต่ตอนอยู่เมืองไทยก็แค่ขี่เล่นๆ ไม่ได้ขี่ออกถนนจริงๆ ไม่ได้มีรถสวนไปมา ไม่ได้มีจักรยานคันอื่นสวนทางด้วย ไม่ได้มีคุณยายแก่ๆเดินผ่าน (ซึ่งกลัวมากๆว่าจะชน) และก็ไม่ต้องข้ามทางม้าลาย ที่ตื่นเต้นว่าจะชนคนที่ข้ามด้วยรึป่าว แต่แค่วันแรกเราก็ขี่ไปซื้อของไกลๆได้แล้ว ซึ่งก็ตื่นเต้นอยู่คนเดียวตลอดทาง ไอพอดก็ไม่กล้าฟัง กลัวสติกระเจิดกระเจิง และก็รู้สึกสะดวกชีวิตมากขึ้นเยอะเลย เวลาจะไปไหนก็จักรยานเท่านั้น ไม่ต้องเสียตังค์ค่ารถไฟ ของก็ขนเยอะๆได้ เพราะก็เอาใส่ตะกร้าเอา

ตอนนี้เราใช้เนทได้เฉพาะที่โรงเรียนนะ MSN ก็เข้าไม่ได้ เข้าได้แต่ skype (ใครยังไม่มีก็โหลดมาซะนะ วันก่อนคุยแบบคุยจริงๆกับปวร พรสรร และปอง พร้อมกันมาแล้ว เวลาแอ๊ดชื่อ ของปวรก็ paworn ของพรสรร pornsanv แต่ของเราเองจำไม่ได้น่ะ เราคุยแบบนี้ใน MSN ไม่ได้น่ะ MSN for Mac มันง่อย) และส่วนใหญ่ใช้คอมทำงานมากกว่า

โฮสท์เดิมเราก็คงไปเยี่ยมเยียนบ้าง มีนัดเที่ยวไปดูดอกไม้ไฟกับเค้าไว้แล้วด้วย หรือวันไหนเบื่อๆอาจจะไปขอข้าวเค้ากิน

เรื่องคุมงที่เขียนไว้ ปะกิสว่าเราได้แล้วล่ะ ไม่น่าเชื่อ รู้่สึกว่าคนที่ไปก็ได้กันหมดน่ะ สงสัยคนสมัครน้อยมั้ง

Categories: ,

5 Comments:

Blogger Phang-sang said...

ยินดีด้วยจ้าเรื่องคุมง แต่อ่านๆแล้วเหมือนไม่อยากทำนะ (อย่าไปทำไรเด็กญี่ปุ่นละ เด่วโตมาฝังใจกับสาวไทย 555)ค่าตอบแทนดีจัง

skype นี่ไปโหลดที่ไหนอะ

3:52 PM

 
Blogger DeeDee said...

อยากสิอยาก อยากได้เงิน :)

ใส่ลิงค์ skype ไว้ให้แล้วนะ ลืมใส่น่ะ อีกทีก็ได้ www.skype.com

4:22 PM

 
Blogger Benzai said...

อยากให้เมืองไทยเป็นแบบญี่ปุ่นบ้างจัง
อุตส่าห์ขนจักรยานมาจากบ้านแต่แทบไม่ได้ขี่
เพราะถนนที่นี่คับแคบ แถมรถเยอะมาก
ขี่ไปกลัวโดนชนตายมาก ๆ

1:57 PM

 
Blogger kukiat said...

Hey! I've already downloded Skype. Give me your username.

10:00 PM

 
Blogger DeeDee said...

ไม่รู้อ่ะ จำไม่ได้ ของพี่อะไรล่ะ เดี๋ยวแอดเอง

11:15 AM

 

Post a Comment

<< Home