Wednesday, March 09, 2005

Thai Music CD

กำลังจะกลับเมืองไทย คุณครูเลยฝากซื้อซีดี

(ใครที่ไม่เคยอ่านเมลล์เรามาก่อน ขออธิบายเล็กน้อยว่า คุณครู คือ supervisor เราที่ญี่ปุ่นนี่ และชอบเพลงไทยมากๆ เพลงปีอปเนี่ยแหละ นักร้องที่ชอบมากคือ ทาทา และมีซีดีของหลายคนมากๆ เช่น คริสติน่า ปาล์มมี่ ซาซ่า ตอง และอื่นๆ เหมือนเค้าชอบฟังแต่เสียงผู้หญิงนะ)

นี่คือลิสท์ที่ฝาก

Me & My Orchestra คาดว่าของนันทิดา เราเองยังไม่รู้จักอัลบั้มนี้เลย สงสัยใหม่มาก
ปาล์มมี่ อัลบั้มทั้งเก่าและใหม่ (เค้ามีแต่ VCD คอนเสิร์ต)
นิโคล อัลบั้ม On The Way อัลบั้มอะไรวะเนี่ย ไม่เห็นรู้จักเลย
แคทรียา อิงลิช เดี๋ยวเราคงเลือกให้ซักอัน
ใหม่ ชุดพุ่มพวง อันไหนก็ได้ซักอัน
จินตรา พูนลาภ อัลบั้ม รวมฮิตแฟน (จะหาได้มั้ยเนี่ย)
ทาทา อัลบั้ม Real TT และ Real Love อันหลังไม่เห็นรู้จักเลย

และให้เราเลือกๆให้อีก เลยว่าจะเอา บัวชมพู โบอัลบั้มแรก ไบรโอนี่ มาลีวัลย์? มาช่า? ใหม่รวมฮิตซักอัน มีใครแนะนำอะไรมั้ย

คุณครูให้เงินมา 10,000 เยน หรือประมาณ 3700 บาท น่าจะซื้อได้ซัก 20-30 ซีดี โอ๊ะ ขนมายังไงดีเนี่ย แต่ถ้าเงินเหลือก็ให้เรา โฮะ โฮะ ถ้ามีใครมีร้านแนะนำที่ซื้อได้ถูกกว่าราคาหน้าปก ช่วยบอกด้วยนะ จะได้เงินเหลือเยอะๆ โฮะ โฮะ โฮะ

และวันนี้ขอซีดีเพลงไทยคุณครูมาก๊อป (ก็เพลงเก่าๆเรามีแต่เทปนี่ แต่จริงๆคนที่วอนท์คือพรสรร) มีทาทาสองอัลบั้มแรก กับคริสติน่ารวมฮิต เอามาฟังๆดู แล้วรู้สึกย้อนอดีตจัง ทาทายังน่ารักอยู่เลย ฟังเพลงรบกวนมารักกัน ยังจำ MV ได้อยู่เลยนะเนี่ย พอฟังคริสติน่าก็นึกถึงอนุชาทันที ไม่รู้ทำไม
------------------------------------------
วันนี้โพสท์เยอะ เพิ่งพรีเซนท์งานเสร็จเลยเหมือนว่าง ทั้งๆที่แลบยังไม่ออกเหมือนเดิม

Categories: ,

1 Comments:

Anonymous Anonymous said...

บัวชมพูชุดแรกไม่เพราะเท่าไหร่ อย่าเอาเลยยย เอาชุดที่สาม (ชุดปัจจุบัน)ดีกว่า ชื่อชุด Beautiful Moment มีเพลงเพราะตั้ง4เพลง
ไบรโอนี่หรอ ชุดสองเวิร์คสุดแล้ว สมัยพวกเราอยู่ปี1กัน Black Briohny อ่ะ
แล้วก็โน้ตตูนชุดปัจจุบัน A Time for Us มีเพลงเพราะประมาณ5เพลง เพลงช้า4เพลง เพลงเร็ว1เพลง
(ทำไมมีแต่เพลงแกรมมี่หมดวะ นึกของอาร์เอสไม่ออก ต้องไปถามเอกวุฒิหล่ะถ้าจะเอาอาร์เอส ว่าแต่ เค้าคงไม่รู้จักD2Bใช่มั้ยยยย

5:09 PM

 

Post a Comment

<< Home

After Valentine

ยังวาเลนไทน์ไม่เลิก...

วันก่อนไปร้านขายของแอฟเวอรี่ (every) ประมาณ loft ชื่อว่า Tokyo Hands (พยายามหาสาขาซัปโปโรอยู่นานมาก เพิ่งจะเจอเพราะพรสรรพาไป) มันมีขายชอคโกแลต เราก็งงเล็กน้อย ว่าน่าจะเลิกขายได้แล้ว ตอนนี้มันต้องคุกกี้สิ แต่พอเข้าไปดูราคา กรี๊ดๆๆ ถูกมากๆ มันลดลงมา 50% ....เพราะจะหมดอายุแน่ๆ แต่ยังไม่หมด เราก็เลยซื้อมา แพคเกจก็ดี อย่าว่ากันนะ ถ้าจะซื้อไปเป็นของฝากบ้าง ^^ มันอร่อยมากๆเลยนะ

ช่วงนี้ถึงฤดู White Day แล้วล่ะ ผู้ชายห้ามลืม ทุกร้านเบเกอรี่จะปักป้ายไว้เลยว่า White Day แถมระบุวันให้เห็นกันชัดๆ ว่าให้ตายยังไงก็ห้ามลืม ซึ่งก็ตรงกับวันที่ 14 มีนา (ชั้นกลับแล้วอ่ะ แต่อย่างกะว่าถ้าอยู่แล้วจะได้ของ) ของที่ขายๆกันก็เน้นเป็นคุกกี้ ซึ่งอร่อยรึป่าวไม่รู้ (แต่ของที่นี่อร่อยทุกอย่างแหละ) แต่แพคเกจน่ารักมากๆ หรือบางทีก็เห็นเป็นตุ๊กตาหมีก็มีนะ ซึ่งผู้ชายคนไหนได้ชอคโกแลตตอนวาเลนไทน์ไว้น่ะ ไม่ว่าจะได้แบบเพราะต้องให้ หรือได้แบบเพราะขอความรัก ก็ต้องให้คืนทั้งนั้นแหละ เพื่อมารยาทไง

แต่คราวนี้เราเองไม่ค่อยตื่นเต้นเท่าไหร่ เพราะไม่ได้อยากกินคุกกี้ อยากกินชอคโกแลตมากกว่า แต่เราเองน่าจะได้ของจาก White Day อย่างน้อยหนึ่งชิ้น หลังจากทำบุญไว้แล้ว (จริงๆแล้วโดนบังคับทำบุญต่างหาก)

ใครที่รู้ตัวว่าได้ชอคโกแลตจากเรา ถึงแม้จะไม่ตรงวันวาเลนไทน์ ก็ควรจะให้คืนกันบ้างนะ โดยเฉพาะพวกที่ได้กินแถวตุรกีน่ะ (ทวงกันเห็นๆ^^ แต่ตอนให้ไม่ได้หวังผลนะ)

Categories: ,

1 Comments:

Blogger Benzai said...

ไม่เอา ชอคโกแลตนะดีดี้ เงินเดือนเยอะไม่ใช่เหรอ
ขอของฝากดี ๆ นะ ไม่อยากได้ของกิน

11:01 PM

 

Post a Comment

<< Home

Monday, March 07, 2005

Ipod ง่ะ

อยู่ดีๆ วันนี้คุณครูก็ถามอะไรขึ้นมา

คุณครู: DeeDee, do you have an ipod?
เราก็งงๆ ตอนแรกแอบนึกว่าชื่อสารหรือชื่อเซลล์ ว่าต้องให้สั่งเพิ่มเหรอ พอตั้งสติได้ก็ตอบไปว่า
DD: Yes I have
คุณครู: Really?
DD: why?
คุณครู: I want to buy you one as a present from Japan

กรี๊ดๆๆๆๆ ไม่น่ารีบซื้อเองเลย กรี๊ดๆๆๆๆ แต่ไม่เป็นไรหรอก เพราะเค้าอาจจะซื้อมินิให้ ซึ่งไม่อยากได้

คุณครู: So tell me what you want then
DD: But I probably have to come back here again...you shouldn't give me now

เอาอะไรดีล่ะเนี่ย อยากได้แมคมินิเค้าจะซื้อให้มั้ยนะ แต่ไม่รู้จะเอามาทำไมเหมือนกัน อยากเพิ่มแรมโน้ตบุคด้วย แต่ไม่ควรให้เป็นของขวัญ อืมมมม เอาไรดี

Categories: ,

3 Comments:

Anonymous Anonymous said...

บ้านพร้อมที่ดิน แถมสามีด้วย

6:17 PM

 
Anonymous Anonymous said...

ปริ้นดาแย่งเราตอบไปแล้นนน แง่งๆๆๆ.... ผู้ชายญี่ปุ่นหน้าตาเหมือนผีร่มออก บรื๋ออออ.....
เอาแมคมินิจิ เล็กน่ารักมากๆๆๆ
หรือไม่ก็เอาไอพอตรุ่นที่ทำเป็นสร้อยคอได้ (สีขาว น่ารักมากๆๆๆ อยากได้)แล้วเอากลับเข้ามาขายต่อที่เมืองไทย ขายหมื่นห้าคนก็วิ่งมาซื้อแล้วววว

11:37 PM

 
Blogger DeeDee said...

ผีร่มคืออะไรวะ

ipod shuffle ที่เมืองไทยขายประมาณ 5000 เอง อีนี่ ขายหมื่นห้าใครจะเอา

อีปริ้น: อืม แนะนำดีนะ สมเป็นปริ้น

5:29 AM

 

Post a Comment

<< Home

Sunday, March 06, 2005

XXX

วันนี้ขอโพสท์อีกรอบ มีรูปค้างสตอคเยอะ อันนี้เป็นรูปแปลกๆที่เจอตามท้องถนน ไม่มีคำบรรยายอะไรทั้งสิ้น (เพราะไม่รู้จะบรรยายอะไร) ดูเอาเอง

XXX

Categories:

1 Comments:

Anonymous Anonymous said...

อืมมมมมมม ป้ายประกาศแบบนี้ตามถนน น่าไปอยู่เป็นที่สุด บรื๋อออ....
คนญี่ปุ่นนี่ชอบตัวการ์ตูนจริงๆนะ ขนาดป้ายโฆษณาแบบนี้ยังทำเป็นตัวการ์ตูนแสนน่ารักได้

11:43 PM

 

Post a Comment

<< Home

Melting Sapporo

ส่งรูปหิมะเน่าๆมาให้ดู หลังจากดูแบบงามๆไปแล้ว หิมะที่นี่กำลังเริ่มละลายน่ะ (เริ่มมากกว่า 0 C แต่ต่ำสุดก็ติดลบเกือบลบสิบอยู่ดี) ให้ฟีวเหมือนตอนน้้ำท่วมเมืองไทยมาก แต่ไม่ได้ท่วมขนาดนั้น แค่มีน้ำนองและสกปรก กลัวมากว่าถ้าลื่นล้มเนี่ย คงกรี๊ด เพราะเสื้อโค้ทเราสีขาว ค่าส่งซักแห้งก็แพงมาก ห้ามเลอะเด็ดขาด ดูจากรูปเอาเองละกันนะ

อยากดูก็ คลิก!

Dirty II

Dirty I

Dirty III

ส่วนรูปข้างล่างนี่ เป็นอะไรที่เห็นได้ง่ายเหมือนกัน เกิดจาก หิมะตกลงมาข้างถนน ก็ขาวๆดีอยู่ แต่พอบางส่วนละลายก็กลายเป็นน้ำดำๆเน่าๆ แล้วรถก็แล่นสาดเข้าไป พอหิมะตกใหม่ ก็จะเป็นสีขาวทับอีก มันก็เป็นชั้นๆอย่างนี้ไปเรื่อยๆ วันดีคืนดีก็มีรถโกยหิมะ มาตัดออกไป ก็เลยเห็นเป็นชั้นๆอย่างนี้แหละ เราว่ามันเหมือนไอติมวอลล์ เวียนเนตต้าอ่ะ เห็นด้วยมั้ย

Viennetta


Categories:

0 Comments:

Post a Comment

<< Home

Thursday, March 03, 2005

First time: Ski!

ในที่สุด...เราก็ถูกเปิดบริสุทธิ์ อีพรสรรมันพาไป รู้สึกเหมือนโดนข่มขืนเลย ตอนนี้ยังเจ็บอยู่เลย >_< (พรสรรบอกให้เล่าแบบนี้ เพราะเพื่อนพรสรรก็เพ่ิงไปเหมือนกัน แล้วใช้คำพูดอย่างที่ว่ามา)

จริงๆแล้วเราควรเล่าถัดจากวันที่ไปออนเซน เพราะไปวันรุ่งขึ้นเลย แต่ร่างกายไม่อำนวย โทรมสุดๆ ปัจจุบันทั้งกินทั้งทาโวลทาเรนแล้วก็ยังไม่มีอะไรดีขึ้น แล้วพรสรรยังลากเดินเที่ยวต่ออีก แต่เรายังไปทำแลบนะ แล้วก็หาเวลาแวบออกไปแรด
ถ้าอยากอ่านต่อก็ คลิก!

เข้าเรื่องสกี เราไปสกีเป็นครั้งแรกในชีวิต การมาซัปโปโรครั้งนี้ หวังมากว่าต้องได้ไปสกี แต่เกือบจะกลับแล้วถึงเพิ่งได้ไป ตอนแรกก็มีโอกาสจะได้ไปก่อนหน้านี้ แต่โดนเบี้ยว หรือไม่โฮสท์ก็พาไปดูเค้าเล่นสกี แต่ไม่ได้ให้เล่น อันนี้เซ็งโคตร พอดีลากพรสรรมาซัปโปโรจนได้ เลยมีคนพาไป

เราซื้อแพคเกจจากที่นี่ มันเป็นของ JR หรือง่ายๆว่า การรถไฟของญี่ปุ่น รวมค่าใช้จ่ายแอฟเวอรี่ (every) ตั้งแต่ค่ารถไฟไป ซึ่งมันอยู่บ้านนอกมาก ต้องนั่งรถไฟหวานเย็นไป 2 ชม. (รถด่วนไม่มีแล้ว เพราะหมดฤดู) แล้วก็รวมค่ารถบัส ค่าลิฟท์ (ของสกี) และค่าอุปกรณ์สกี (เอาชุดไปเอง) ทั้งหมด 4900 เยน (1600 บาท) ถูกโคตรๆๆ ปกติค่าลิฟท์อย่างเดียวต่อวันก็ 3000 กว่าเยนแล้ว (ข้อมูลจากอีพรสรร) และจะเล่นสโนวบอร์ดด้วยก็ได้ ถ้ามีปัญญา เราไปเช้าเย็นกลับ ไม่ต้องค้างอ่ะ เพราะมันไม่ได้ไกลมาก แต่ก็ไม่ได้ใกล้ ก็ออกจากบ้านตั้งกะ 7 โมงเช้า (ปกติไปทำแลบยังไม่อย่างงี้เลย) กินอาหารกล่องของรถไฟ (เพิ่งได้กินครั้งแรก กล่องก็ไม่แรดเท่าใน TV champion เลย) ไปต่อรถบัสที่ Kutchan ซึ่งเป็นสถานีโคตรบ้านนอก (ได้ฟีวต่างจังหวัดเมืองไทยมาก เพียงแต่มันมีหิมะ เพิ่งเคยเห็นบ้านนอกที่ญี่ปุ่นครั้งแรกนะเนี่ย) รถไฟก็มีอยู่แค่ 1 ตู้ อย่างกะรถเมล์ (พรสรรก็เพิ่งเคยพบเคยเจอ) คนที่มาก็รู้สึกได้ว่าจะไปเล่นสกีเหมือนกัน

Kutchan train
รถไฟ 1 ตู้

Train
อาหารกล่องบนรถไฟ หน้าตาเพลนๆเนอะ

ถึงลานสกี Niseko ตอน 10 โมงครึ่ง (โฮมเพจมีภาษาอังกฤษด้วยนะ ไม่น่าเชื่อ ปกติที่นี่ไม่ค่อยมีอะไรเป็นภาษาต่างชาติหรอก หรือไม่ก็เป็นเวอร์ชันง่อยกว่าภาษาญี่ปุ่น) ก็ไปเอาอุปกรณ์ ซึ่งก็มีรองเท้าสกี ซึ่งเอาไว้เดินบนหิมะได้ และล็อคขาไว้ดีทีเดียว แล้วก็มีกระดานสกี (ไม่รู้ชื่อเรียกอย่างเป็นทางการ) ที่เอารองเท้าสกีไปวาง แล้วมันจะล็อคไว้น่ะ และก็ไม้ที่จะถือเอาไว้ ซึ่งมันจะช่วยไถๆได้ และช่วยค้ำเราขึ้นมาเวลาล้ม อันนี้เรียก stock หลังจากนั้นก็เปลี่ยนชุดสกี อันนี้โฮสท์เราให้ยืมมา (ทั้งๆที่เค้าไม่ได้อยากให้เราไปสกีหรอกนะ เค้ากลัวมากว่าเราจะเป็นอะไรไป) ชุดสกีมีสองส่วน คือกางเกงที่มีสายต่อมาเป็นเอี๊ยม กับเสื้อ ซึ่งก็หนาอยู่ แล้วก็ถุงมือ ที่หนาเช่นเดียวกัน พอแต่งตัวเสร็จก็หอบอุปรณ์ซึ่งก็หนักอยู่ เดินตามพรสรรไป

ski
รูปลิฟท์ ขโมยรูปจากลานสกีที่อื่นมา (ที่พรสรรไปก่อนหน้านี้)

พรสรรก็สอนวิธีใส่สกี วิธีเบรก วิธีล้มตรงลานข้างล่างก่อน สอนตั้งแต่เบสิคเลยอ่ะ แต่ แต่ แต่ สอนอยู่แค่ 10 นาที ก็พาเราขึ้นลิฟท์ไปเรยยย ชั้นยังทำอะไรไม่ได้เรยยย ลิพท์ก็จะคล้ายๆเก้าอี้แบบม้านั่ง ที่เหมือนเป็นกระเช้าพาขึ้นไปด้านบนของเขา ซึ่งหลังจากนั้น ก็ต้องหาทางลงมาให้ได้ พรสรรบอกว่าต้องไปสอนต่อข้างบน เราก็เชื่อๆ ยอมโดนล่อลวงไป ก็ไปโซน beginner ก่อน อืม แต่ชั้นเล่นอะไรไม่เป็นเลยนะ ก็ล้มสิ ก็ล้มลุกคลุกคลานมากๆ แรกๆนี่ ไม่สามารถพยุงตัวขึ้นมาไดเลย เพราะไม่รู้วิธี ก็เลยเหมือนใช้กำลังแขนมากๆ ในการฉุดตัวเองขึ้นมา พอทรงตัวได้ ก็ต้องพยายามทรงตัวให้อยู่ ซึ่งพรสรรบอกให้ยืนเป็นรูปเลขแปด เราก็ไม่เข้าใจหรอกนะ ว่าเลขแปดยังไง แต่ทำไมชั้นยืนถูกก็ไม่รู้ เพราะเข้าใจว่าต้องเป็นตัววี (ตอนหลังถึงรู้ว่ามันคือเลขแปดแบบจีน อีนี่ แล้วชั้นจะรู้มั้ย) ได้ไอเดียมาจากเล่นไอซ์มั้ง แล้วก็ต้องทิ้งน้ำหนัก ลงขาแต่ละข้างไม่เหมือนกันอีก ไม่งั้นทรงตัวบนเขาไม่ได้ และจะลื่นลงมาจากเขาเลยน่ะสิ ตอนแรกเราก็ไม่เข้าใจว่าทิ้งน้ำหนักยังไง เพราะมันล้มทุกที พรสรรก็ต้องบอกว่า จิกสิ จิก อ้อ งั้นชั้นเข้าใจ เลยแอบคิดว่าถ้าเป็นเพื่อนญี่ปุ่นพามา มันจะใช้คำว่าอะไรให้เราเข้าใจนะเนี่ย เราก็ล้มๆลุกๆอยู่นาน ล้มแบบอนาถใจมากๆด้วย พอลุกขึ้นได้ ก็ทำท่าจะเลี้ยวลงเขาด้านข้างอีก หรือไม่ก็เลี้ยวเข้ากองหิมะข้างๆ ตอนนั้นก็หนาวทีเดียว แต่เหงื่อท่วมตัว กว่าจะลงมาถึงพื้นได้ ก็ชั่วโมงนึง โอ๊ะ เหนืื่อยโคตรๆ อีพรสรรทนไม่ได้ ขอเป็นเล่นแบบจริงๆเองรอบนึง เราก็เลยได้ยืนพัก เสร็จแล้วก็ขึ้นลิฟท์อีกรอบ ลานเดิม คราวนี้ก็มีล้มบ้าง แต่อาการดีขึ้น เริ่มรู้วิธีที่จะเลี้ยวหรือชะลอหรือเบรกแล้ว แต่ก็ยังล้มบ้างเป็นระยะ ถึงพื้นก็เร็วขึ้นทีเดียว แต่ต้องมีพรสรรคอยพากย์อยู่ดี เช่น จิก เลขแปด เบรก เลี้ยว ขาขวา ขาซ้าย และอื่นๆอีกมากมาย ไม่งั้นทำตัวไม่ถูก แต่ยังไงก็เหอะ มันเหนื่อยมากๆ ก็เลยพักกินข้าว พรสรรก็แอบหนีไปแรดๆเองอีก

หลังจากกินข้าวเสร็จ พรสรรบ่นๆว่าอยากขึ้นกอนโดลา ซึ่งมันก็เป็นเหมือนลิฟท์อีกแบบแหละ แต่คราวนี้เป็นตู้เลย ขึ้นได้หลายคน และ มันขึ้นไปในที่ๆสูงขึ้น ซึ่งเหมาะกับระดับ intermediate ตอนแรกเราก็จะไม่ไป ชั้นยอมอยู่ beginner บ้านๆต่อไป แต่พอดูจากแผนที่ มันมีเส้นทาง beginner ลงมาด้วย และพรสรรบอกว่ามันมีเส้นทางเข้าป่าด้วยนะ เราก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นยังไง แต่ฟังดูแรดดี และแค่ beginner เอง ก็เลยยอมโดนล่อลวงเข้าป่า พอขึ้นไปถึง ก็มีเส้นทางให้ไต่เชือกขึ้นไปอีก อะไรเนี่ย แค่จับเชือก ยังต้องมีคนมาคอยช่วยเลย พอขึ้นมาถึงแหล่งจริงๆ ก็เห็นป้ายบอกว่า holiday corse อื้อ ฟังดูดี แล้วก็เป็นเส้นทางที่ไม่ได้กว้างมาก มีต้้นไม้ขนาบ เพราะมันตัดผ่านป่า วิวดีทีเดียว นึกถึง winter love song และหิมะก็ตกเยอะอยู่ แต่ไถๆไปได้นิดเดียว ก็เจอโซน intermediate อ้าวๆ อีพรสรรหลอกลวง ไหนบอกว่ามีแต่ beginner แล้วชั้นจะลงไปยังไงเนี่ย มันชันมากๆ พรสรรมันลงไปแล้ว แล้วชั้นจะไปยังงายยย ในที่สุด ก็ได้แต่ถอดแผ่นกระดานสกี แล้วหอบมันลงมา (หนักนะ) ตอนแรกพยายามนั่งไถๆลงมา (อนาถใจมาก) แต่มันไถไม่ไป เลยเดินหอบลงมา แค่เดินยังแทบจะล้ม ก็มันชันจริงๆอ่ะ เฮ้อกว่าจะลงมาได้ หลังจากนั้นก็เป็น beginner เหมือนเดิม แต่เส้นทางมันยาวไกลมาก กลับไปลานตอนเช้ายังดีซะกว่า ในป่านี่ ไม่เห็นอนาคตเลยว่าเมื่อไหร่จะถึง ต้องพยายามไถๆล้มๆไปให้ได้ ซึ่งก็ล้มเละเทะมาก หัวกระแทกไปสองที (แต่คิดว่าสมองน่าจะยังปกติ) ไม่นับท่าล้มแปลกๆอีกนับไม่ถ้วน ซึ่งบางช่วงต้องขอนั่งก่อน เพราะลุกไม่ไหวแล้ว หมดแรง โดยเฉพาะแขน (ใช้ biceps เยอะมาก) ตรงนี้จะมีกองหิมะข้างทางเยอะมาก และเราก็ไถลเข้าทุกทีเรยยย กว่าจะโผล่ออกมาได้นี่ ต้องถอดกระดานสกีออกก่อน เพราะกระดานมันโดนหมกหิมะ ไม่สามารถใช้ขายกออกมาได้ทั้งหมด ตอนระหว่างนี้ ก็มีพรสรรคอยพากย์เป็นระยะๆเหมือนเดิม แต่เป็นการบอกจากไกลๆ เพราะมันไปก่อนล่วงหน้าเยอะแล้ว แต่ก็ดีนะ เราไปวันจันทร์ไม่ค่อยมีคนมาก หรือคนที่ผ่านเค้าก็ผ่านไปกันเร็วๆ ไม่มีใครมาง่อยๆเหมือนเราหรอก และวิวตรงนี้สวยมากจริงๆ เห็นเขาลูกอื่นได้ด้วย มีบางช่วงที่ต้องพุ่งไปตรงๆ โดยไม่ต้องใช้ความสามารถอะไรเลย มันให้ฟีวดีจริงๆนะ (มันดีกว่าเล่นไอซ์หลายเท่านัก โฮะ โฮะ) แต่ฟีวดีอย่างนี้อยู่ครั้งสองครั้ง แล้วก็ล้มอนาถใจเหมือนเดิม

บางช่วงเราก็เลี้ยวไปเลี้ยวมาได้สวยเหมือนกันนะ โฮะ โฮะ แล้วก็ล้มอีก พอกลับลงไปถึงลานตอนเช้าได้นี่ เหมือนเล่นได้แล้วนะ สงสัยเจอของแรงมา แต่ใช้เวลาในป่านี่นานทีเดียว และเราก็เหนื่อยสุดๆ เลยเลิกแล้ว ปล่อยพรสรรไปแรดๆเองต่อ

View
วิวจากลานสกี สวยมั้ย เป็นภูเขาด้านตรงข้าม พอเอาไว้หลอกลวงว่าเป็นฟูจิได้ เสียดายมีเมฆบัง

DSC01870
หมดสภาพ

ตอนหอบของกลับมานี่ หมดสภาพมากๆ หิมะเต็มตัวเรย จริงๆแล้วไม่มีแรงหอบของด้วย หลังจากนั้นก็นั่งรถกลับไปสถานีบ้านนอก Kutchan ซึ่งหลังจากนี้ก็ไม่ต้องรีบกลับ เพราะมีรถไฟอีกเรื่อยๆ พรสรรก็เชคมาแล้วว่ามีออนเซนใกล้ๆสถานี แต่พอยิ่งเดิน มันยิ่งบ้านนอกยิ่งกว่าเดิมอีก หิมะก็เยอะกว่าซัปโปโรมากๆ เพราะอยู่ฝั่งตะวันตกมากกว่า ลมพัดจากทางนั้น บนถนนก็มีแต่หิมะสูงๆ รถก็ไม่ค่อยแล่นผ่าน ฟ้าก็ค่อนข้างมืด (แต่ที่นี่ญี่ปุ่น มั่นใจว่าปลอดภัย) เดินไปแบบไร้อนาคตมาก แถมชั้นทั้งเมื่อยทั้งเหนื่อยอีก โดนพรสรรล่อลวงอีกแล้ว แต่ในที่สุด มันก็ถึงอ่ะนะ ประมาณกิโลนึง ก็ไปแช่ออนเซนกันชั่วโมงนึง เราว่ามาสกีที่ญี่ปุ่นไม่เหมือนที่อื่นก็ตรงนี้แหละ เพราะพอเหนื่อยมากๆก็ได้มาแช่ออนเซนต่อ และราคาก็ไม่ได้แพงมาก

Street
ถนนที่บ้านนอกสุดๆ ไม่มีรถผ่านเลย


อ้อ ลานสกีที่นี่เปิดถึงต้นพฤษภาเลยนะ แต่หิมะอาจจะไม่ค่อยน่าเล่นเท่าไหร่ เพราะละลายสิ้นกลายเป็นน้ำแข็ง ถ้าได้กลับมาซัปโปโรอีกรอบ ก็อยากไปอีกนะเนี่ย คงไม่อนาถใจเท่านี้แล้วแหละ แต่ตอนนี้ขอพักก่อน ปวดทั้งตัวเลย

บลอกช่วงนี้อาจจะเล่าอะไรแรดๆหน่อยนะ ไม่ต้องอิจฉาหรอก เพราะชีวิตแบบนี้หมดแล้ว พรสรรกลับไปแล้ว ต้องกลับไปหมกตัวทำงานทำการทั้งวันเหมือนเดิม แต่อาจจะเอาเรื่องที่ไปเที่ยวมาเล่าย้อนให้ฟัง

Categories: ,

2 Comments:

Anonymous Anonymous said...

เข้าใจแล้วว่าทำไมเค้าถึงบอกกันว่าต้องลองเล่นสกีซักครั้งในชีวิต รูปดี้สวยจัง เหมือนในการ์ตูนญี่ปุ่นเลย

อุ้ม

8:25 AM

 
Blogger DeeDee said...

อ้าว เรายังไม่เห็นเข้าใจเลย ว่าทำไมต้องลองเล่นสกีซักครั้ง

9:44 PM

 

Post a Comment

<< Home