ว่างแล้น (Th/En)

วันนี้เพิ่งพรีเซนท์งานเสร็จ หลังจากทำเป็นฟิตอ่านหนังสือมาหลายวัน (อ่านแบบได้สาระจริงๆเมื่อเช้านี้เอง เจ็ดมากๆ) แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าตอนนี้ว่างจริงๆหรอกนะ ต้องทำอะไรกับดาต้าเต็มเลย (เริ่มไม่แน่ใจว่าที่ทำๆมาทั้งหมด ได้ค่าอะไรรึปล่าว) มีโปรเจคอ่านการ์ตูนอีกเรื่อง (ชาแมนคิง) ประมาณ 20 กว่าเล่ม ต้องเอาให้จบก่อนไปญี่ปุ่น ทำแลบที่ชีวิตนี้ไม่มีทีท่าว่าจะเวิร์คให้เวิร์คด้วยก่อนไปญี่ปุ่นอีก ต้องซื้อทั้งของฝากทั้งของตัวเองอีก (จริงๆหมดตัวแล้วตั้งแต่ไพรเวทเซลล์ ไม่รู้จะเอาตังค์ที่ไหนไปซื้อ)

อาทิตย์หน้าเราก็จะออกจากเมืองไทยแล้ว แต่กว่าจะถึงญี่ปุ่นก็อีกอาทิตย์ ใครที่จะฝากซื้อของแบบได้เลยในเดือนนี้ ก็ขอให้ตัดใจซะ ปวรต้องฆ่าหนู 16 ตัว (โหดร้าย) ไปไหนไม่ได้ เลยไม่มีใครหิ้วให้ คราวนี้ไปญี่ปุ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ ไม่ต้องถาม แลบออกสวยงามเมื่อไหร่ก็กลับเมื่อนั้น (คราวนี้ไม่ค่อยอยากไปแล้วอ่ะ แรงกดดันสูงว่าต้องได้งาน) แค่ของเงินไปได้แค่ 3 เดือนเองแหละ ถ้าอยู่เกินคงต้องกินแกลบ

Just finished my oral presentation today, after trying to be busy for weeks. (I actually just be able to grab the whole idea from all readings this morning!) Anyway, I'm not really free. Got so many to do before leaving for Japan again. eg. dealing with all of my lab data, reading another manga (about 20 books), trial some experiments, preparing for leaving.

I will leave from Thailand next week, but will arrive to Japan in the next two weeks. I still don't know how long I would spend in Japan this time. I've got a big pressure to get work published. So I don't really want to go to Japan again. Hopefully, things would be done as soon as possible -_-"

Categories: me, english