Kunimitsu no Matsuri

เห็นชื่อญี่ปุ่น แต่ไม่มีอะไรแปลกประหลาดหรอก โดยเฉพาะพวกที่บ้าอ่านการ์ตูน มันคือ คุนิมิตสึ ในชื่อภาษาญี่ปุ่น พอจะมาโพสท์ เราเลย search หารูปมาประกอบ เลยได้รู้ชื่อภาษาญี่ปุ่นไปด้วย ก็เลยได้รู้ด้วยว่าที่ในการ์ตูนชอบพูดถึงงานวัด มันมาจากคำว่า matsuri นี่เอง ซึ่งแปลว่าเทศกาล (อย่าง Sapporo Snow Festival ก็เป็น Yuki (หิมะ) Matsuri ถ้าจำไม่ผิดนะ)

ปริ้นหอบเอา เอย์จิ psychometler มาให้ 25 เล่มก่อนไปบ้านนอก เราก็เลยวันๆเอาแต่อ่านการ์ตูน (ที่ไม่ได้โพสท์บลอกบ่อย สาเหตุนึึงก็เพราะอ่านการ์ตูนนี่แหละ) และตอนเล่มท้ายๆก็มี คุนิมิตสึโผล่มา เราก็คุ้นๆว่าเมล์กับปริ้นเคยพูดถึงเรื่องคุนิมิตสึบ่อยว่าสนุกแต่เกี่ยวกับการเมือง และคุนิมิตสึที่มาโผล่ในเอย์จิก็อยากเป็นนักการเมืองด้วย ตอนหลังถึงได้รู้ว่าคนเขียนคนเดียวกัน เพียงแต่ลายเส้นเปลี่ยนไป ในเล่มแรกคุนิมิตสึยังผอม แถมหน้าตาแบบเด็กเลวอยู่เลย แต่เล่มๆหลังๆกลายเป็นคุนิมิตสึอ้วนขึ้น แถมตาโตอีก (สังเกตได้จากรูปประกอบ)

เราก็เพิ่งตามอ่านคุนิมิตสึเท่าที่ออกมาหมดไป (เมืองไทยเพิ่งถึงเล่ม 18) เนื้อหาเกี่ยวกับการเมืองจริงๆเลยล่ะ แต่ไม่เครียดอย่างเท่าที่คิด เค้าเอามาสอดแทรกแบบกำลังดี และทำให้อยากอ่าน โดยเฉพาะเวลาเอามาปนกับความแอ๊บๆแบบเด็กเลวของคุนิมิตสึ ทำให้หัวเราะออกมาในที่สาธารณะบ่อยอยู่เหมือนกัน แต่พออ่านแล้วทำให้รู้สึกเป็นคนดีขึ้นมายังไงไม่รู้ เริ่มรู้สึกว่าเราควรใส่ใจสังคมที่เราอยู่นะ เพราะนอกจากในเรื่องจะพูดถึงพวกคอรัปชั่นแล้ว ก็พูดถึงเรื่องปัญหาที่เกิดขึ้นกับชาวบ้านเวลามีนักการเมืองคอรัปชั่น เราก็เลยเพิ่งรู้ว่าจริงๆแล้วการเมืองญ่ีปุ่นก็เน่าเละเฟะเหมือนกันนะ (เคยอ่านจากนิติภูมิในไทยรัฐคร่าวๆ แต่ไม่รู้รายละเอียดเท่านี้) และหลายๆเรื่องก็มีในเมืองไทย เช่นพวกซุปเปอร์ใหญ่ๆมาเปิดกันเข้าไป ทำให้ร้านขายของเล็กๆต้องปิดกิจการ ซึ่งที่ซุปเปอร์พวกนี้มาเปิดได้ก็มาจากคอรัปชั่นทั้งหลาย หรือถนนที่สร้างๆขึ้นมาโดยที่อาจจะไม่มีประโยชน์เท่าไหร่ก็ได้ (ถ้าของเมืองไทย พวกที่สร้างแล้วโครงการเจ๊ง แล้วก็คาอยู่อย่างนั้น ไม่รู้จะคล้ายๆกันรึป่าว) และล่าสุดก็มีพวกยาฆ่าแมลงที่ใส่ในผัก เพิ่งรู้ว่าถ้าไม่ใส่มากๆ ผลผลิตจะต่ำกว่าเวลาใส่โคตรๆ และพวกที่ให้การสนับสนุนเรื่องการเงินกับเจ้าของไร่นาก็จะบังคับให้ใส่ยาฆ่าแมลง ไม่งั้นไม่สนับสนุน และยาฆ่าแมลงก็เป็นพิษกับสิ่งแวลดล้อมรอบๆอีก เท่าที่อ่านถึงในการ์ตูน ก็ถึงจะพยายามไม่ใส่ยาแล้ว แต่ก็ต้องใส่บ้างอยู่ดี เลือกใส่เฉพาะผักบางอย่าง เพื่อด้านผลผลิตแต่ก็ไม่เป็นพิษและไม่โดนแมลงทำลายมากเกินไป (ตอนนี้เลยเริ่มอยากปลูกผักเอง ว่าจะปลูกผักไฮโดรโพนิคส์แบบของบ้านปวร ไร้สติจังเลย) ถ้าเรื่องล่าสุดจริงๆจะเกี่ยวกับโรงพยาบาล แต่อันนี้ยังไม่ได้อยู่ในรวมเล่ม ต้องไปตามอ่านใน KC ก่อน แต่ที่พูดมาๆมันอยู่ในการ์ตูนนะ แต่เราว่าเรื่องจริงก็คงไม่ต่างไปมากเท่าไหร่หรอก เพราะคนแต่งคงหาข้อมูลมาอย่างดี

ตรงเรื่องที่เกี่ยวกับการเมือง ก็เพิ่งรู้นะว่าเลือกตั้งกันทีต้องวางแผนกันขนาดนี้เลยเหรอ เลยเอามาคิดว่าการที่ชูวิทย์ได้คะแนนเยอะขึ้นมาอย่างไม่น่าเชื่อคงมีเสนาธิการการเลือกคั้งดีแน่ๆเลย แต่คงไม่ดีพอหรือแอ๊บพอแบบในการ์ตูน เลยไม่ชนะ เราเองก็เลยใส่ใจอ่านพวกข่าวสังคมกับการเมืองเพิ่มขึ้นมานิดนึง (ปกติก็สน แต่สนข่าวต่างประเทศมากกว่า)

แต่ทุกครั้งที่อ่านเรื่องนี้ จะอยากกินโซบะทุกทีเลย เพราะคุนิมิตสึเป็นลูกร้านโซบะ และชอบทำโซบะน่ะสิ เอาเป็นว่าใครที่ว่างๆก็ลองไปหาอ่านดูนะ แต่อาจจะไม่สนุกมากๆสำหรับบางคน แต่เราว่าสนุกนะ

อ้อๆ มีทำเป็นละครด้วยแหละ แต่รับไม่ได้ที่คุนิมิตสึไม่เหมือนในการ์ตูนเลย ต้องผมทรงไถเปิดสิ (แต่ถ้าทรงนั้นจริงจะมีใครดูมั้ยเนี่ย)

Categories: book, japan