Gadget Shopping

ช่วงนี้ซื้ออุปกรณ์อิเลคทรอนิคอะไรบ่อยมากเลยอ่ะ ไม่ใช่เพราะรวยหรอกนะ ก็มันไม่ใช่เงินเราเองซักเท่าไหร่ มีคนฝากซื้อมั่ง มีงบประมาณให้ซื้อมั่ง แต่ชอบที่ได้ไปซื้อ

แกดเกท คือ อุปกรณ์ที่เพิ่งคิดค้นขึ้นมา เพื่อช่วยให้เราสะดวกสบายขึ้น ซึ่งส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นอุปกรณ์อิเลกทรอนิค แต่โพสท์อิทก็ใช่นะ บราเซียก็ใช่ (อ้างอิงจากหนังสือที่ใช้เรียนที่ AUA) ปีนี้ซื้อไอพอดไปสองเครื่อง ไอพอดชัฟเฟิลหนึ่ง กล้องดิจิตอลหนึ่ง แมคมินิหนึ่ง และล่าสุดปรินเตอร์เลเซอร์แบบออลอินวัน คือมีสแกนเนอร์และซีรอกซ์ได้ด้วย ตอนนี้ก็กำลังเห่ออยู่ทีเดียว (อันนี้ไม่ได้ใช้เงินตัวเองนะ) ว่างๆคงได้เอาไดอารี่มานั่งสแกนเล่นอย่างที่ปวรแนะนำแน่เลย และก็ยังมีพวกแอคเซสเซอรี่อีกมากมาย

เวลาซื้อก็จะรู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมคนขายไม่ต้องทำงานอะไรเลย ไปถึงเราก็ชี้ แล้วบอกว่าเอาอันนึง อย่างกะซื้อผักซื้อปลา (ซื้อของพวกนั้นยังยากกว่า ต้องเลือกว่าสดไม่สดก่อนซื้ออีก) พวกคนขายเครื่องสำอางค์หรือเสื้อผ้ายังต้องทำงานมากกว่าอีก ต้องยุแล้วยุอีก ให้ลองแล้วให้ลองอีก แต่ของอิเลคทรอนิคพวกนี้ กว่าเราจะซื้อที ก็สตัดดี้อย่างดี เชคแล้วเชคอีก ทั้งเวบมันเอง ทั้งที่รีวิว คนขายก็เลยไม่ต้องพูดอะไรเลย เพราะถึงพูดไป เราก็ไม่เชื่อ และก็ทำให้เรารู้เรื่องคอมๆหรืออุปกรณ์แบบนี้ดีไปในตัว (บางคนยังมาปรึกษาเลย แต่ก็มีเพื่อนคนญี่ปุ่นสั่งเสียก่อนกลับว่า อยู่ต่อหน้าผู้ชายอย่าพูดเรื่องพวกนี้มาก เดี๋ยวจะไม่มีใครเอา) พอเวลาซื้อจริง ก็ไม่เคยต้องเชคของอีกรอบก่อนจ่ายตังค์ ก็ไม่รู้จะลองไปทำไม ในเมื่อแบตก็ไม่มี แล้วถึงยังไงก็มีประกันด้วย เลยกลายเป็นการชอปปิ้งที่ง่ายมากๆในเวลาไม่ถึงสิบนาที อย่างปรินเตอร์ที่เพิ่งซื้อเป็นของใหญ่ พอจ่ายตังค์เสร็จ วันรุ่งขึ้นก็รอของมาส่ง ตอนแรกว่าจะลองซื้อออนไลน์แล้วเหมือนกัน ซึ่งก็ยิ่งง่ายเข้าไปอีก คลิกๆสองสามที แล้วก็เดินไปโอนเงิน (ยังไม่มีบัตรเครดิต) รอสองสามวัน ของก็มาส่ง

ทำไมเดี๋ยวนี้การจับจ่ายมันง่ายอย่างนี้เนี่ย เราก็ก็คิดๆอยู่นะ ว่าถ้าเราต้องไปใช้ทุนบ้านนอกสุดขีด เราคงทนได้ ขอแค่มีอินเตอร์เนทบรอดแบนด์ให้เราใช้ก็พอแล้ว

Categories: shopping, apple