first day in lab
วันนี้ไปแลบแล้วล่ะ ตอนแรกกะว่าโปรเฟสเซอร์ที่ไปอยู่ด้วย ต้องดุแน่เลย รู้สึกจากอีเมลล์น่ะ แต่จริงๆแล้วเป็นคนตลกมากๆ ให้ความรู้สึก Keigo เลย (บางคนอาจจะไม่เกทนะ) เค้าชอบเมืองไทยมากๆ ชอบอาหารไทยมากๆด้วย และที่ไม่น่าเชื่อ ชอบเพลงไทยมากๆ แต่ไม่ได้ชอบเพลงไทยเดิมนะ เค้าชอบเพลง pop ของไทย ชอบทาทาแบบชุดสมัยแกรมมี่น่ะ มีซีดีของจริงด้วย สั่งซื้อออนไลน์จากเมืองไทย แผ่นละ 500 เยนรวมค่าส่ง คริสติน่า ซาซ่า เค้าก็มีซีดี อยู่ในห้องแลบเลย แล้วว่างๆเค้าก็ชอบเชคชาร์ตเพลงไทย ทั้งๆที่เราเวลาว่างๆจะเชค oricon chart (billboard ของญี่ปุ่นน่ะ) วันนี้หลังจากคุยเรื่องงานเสร็จเลยมานั่งฟังเพลงไทยกัน แล้วเราก็บอกให้เค้าไปซื้อ ทาทา i believe ได้แล้ว เพราะวางแผงแล้้วทีี่ญี่ปุ่น ส่วนนักร้องญี่ปุ่นเค้าก็ชอบเหมือนเราเลย เลยคุยกันเรื่องเพลงนานมากๆ แต่เค้าก็ฟัง jazz กับ classic ด้วยนะ ว่าจะขอก๊อปด้วย
เล่าเรื่องมีสาระบ้างดีกว่า เราเป็นนักเรียนต่างชาติคนแรกในภาควิชานี้เลยล่ะ แต่หน้าตาไม่ดูต่างชาติเอาซะเลย ทั้งภาคมีคนทั้งวิจัยอยู่ 5-6 คนเอง รวมทั้งหัวหน้าภาคที่เป็น professor ด้วย ที่นี่จะมี professor แค่คนเดียว คือ หัวหน้าภาค อยากรู้เหมือนกัน ว่าถ้าอยากขอ ศ. นี่ต้องรอกันนานขนาดไหน (คนที่เราอยู่ด้วยเป็น associate professor น่ะ)แต่ถึงจะมีคนอยู่แค่ไหน แต่มีเครื่อง PCR อยู่ เกือบ 10 เครื่อง แค่ของ professor คนเดียวก็มี 4 เครื่องละ ส่วนเครื่อง Confocal Microscopy (รู้สึกว่ามหิดลกำลังจะซื้อเครื่องแรกปีหน้าในราคา 12 ล้าน) มีอยู่ 4 เครื่องทั้งมหา'ลัย และมี 1 เครื่องที่ภาคเรา อุปกรณ์ทุกอย่างที่เหลือก็คล้ายเมืองไทยน่ะแหละ ที่ก็แคบๆ แต่ปริมาณของและอุปกรณ์มีมากกว่าหลายเท่านัก มีห้องเลี้ยงหนูของภาคด้วยนะ สงสัยถ้าจะทำแลบจริงๆ คงต้องมาเลี้ยงหนูเอง เพราะมีกันไม่กี่คนเอง คงไม่มีใครมาเลี้ยงให้ ตอนนี้ก็ต้องนั่งอ่านเปเปอร์ที่เค้าให้มา (ซึ่งไปยืนซีรอกซ์เอง) แล้วคงเริ่มงานในวันสองวันนี้ล่ะ แต่พรุ่งนี้ว่าง เพราะเค้ามีประมาณมีทติ้งในภาคน่ะ แบบ journal club กับเล่าให้ฟังว่าทำแลบไปถึงไหน แต่เป็นภาษาญี่ปุ่นทั้งหมด เราเลยไม่ต้องไป ก็ดี
วันนี้เดินท่ามกลางหิมะเป็นวันแรก ตอนแรกนึกว่าจะตื่นเต้น แต่พอถึงเวลาจริงๆ ก็...just แค่หิมะ แถมเวลาเดินก็ลื่นๆนิดหน่อย
ตอนนี้ยังไม่มีมือถือเลย รู้สึกติดต่อลำบากมาก อยากได้มือถือแล้วอ่ะ (บ่นเฉยๆ อยู่ที่นี่ไม่รู้จะบ่นกับใคร)
Categories: me, japan, thailand

0 Comments:
Post a Comment
<< Home