Sunday, November 28, 2004

From Sapporo, Japan

ตอนนี้เราอยู่ Sapporo แล้วล่ะ ข้างนอกหนาวโคตรๆ แต่ในห้องโคตรร้อน เพราะเปิดฮีทเตอร์

เราอยู่กับ host family มีพ่อ แม่ ลูก แต่อังกฤษง่อยหมดเลย พูดกันตอนแรกๆก็ลำบากมาก ส่วนภาษาญี่ปุ่นที่เราพยายามเมมก่อนมา 2 อาทิตย์ ก็ลืมสิ้น แค่คำว่าสวัสดี ยังนึกไม่ออกเลย พอจะพูดจริงๆ ดันนึกออกเป็นภาษาจีนแทน ทั้งๆที่ปกติก็พูดภาษาจีนไม่ได้หรอกนะ แต่เค้าไฮเทคมาก มีคอมอยู่ตรงห้องนั่งเล่น แล้วเปิดเวบที่ใช้แปลภาษาอ่ะ พอจะพูดอะไรก็ใช้เวบแปลเอา ก็เลยคุยกันรู้เรื่องบ้าง ตอนนี้ก็เลยพอได้ศัพท์มาบ้าง แล้วเค้าก็ให้เราสอนภาษาอังกฤษด้วย จริงๆเค้าก็พอรู้ศัพท์ภาษาอังกฤษบ้าง แต่พูดแบบฟังไม่ออกเลยอ่ะ แต่ตอนนี้เริ่มคุ้นๆแล้ว และคิดว่าภาษาอังกฤษเราจะกลายเป็นแบบญี่ปุ่นแน่นอน เพราะเราชอบพูดตามที่เค้าพูด อือ เค้าซื้อเซทเสื้อหนาว ผ้าพันคอ ถุงมือ ให้ใหม่หมดเลยอ่ะ (ไม่น่าซื้อจากฮ่องกงมาเยอะเลย เดี๋ยวขนกลับไม่ไหว)

วันนี้หลงทางอีกละ สงสัยถ้าไม่หลงก็คงจะแปลก ขึ้นรถไฟผิดอีกละ ไปลงที่ไหนก็ไม่รู้ ก็ได้แต่นั่งกลับมา แล้วก้ต้องเดินต่ออีก ปกติก็ 10 นาที ซึ่งก็หนาวจะตายอยู่แล้ว แต่ดันหลงทางอีก เลยต้องอยู่ท่ามกลางอากาศ 0-1 C อยู่ตั้ง 20 นาที มือถือก็ยังไม่มี ไม่รู้จะติดต่อใคร ก็เลยเดินวนหาบ้านอยู่ตั้งนาน

ขอพูดถึงอาหารแบบอุ้มบ้าง วันนี้กินโอโคโนมิยากิเป็นอาหารเย็นแหละ แบบทำเองที่บ้านน่ะ เค้าใส่เนื้อวัวแทน ก็ดี เพราะปกติก็ไม่ชอบกินอาหารทะเลอยู่แล้ว เลยรู้สึกว่ามันอร่อยกว่าปกติเยอะเลย เค้ามีอะไรให้กินตลอดเวลาเลยอ่ะ นั่งๆคุยอยู่ซักพัก เดี๋ยวก็เอาชา เอากาแฟมาให้ ผลไม้ก็เยอะ แต่อาจจะไม่อ้วน เพราะไม่ค่อยมีของพวกแคลอรีสูงเท่าไหร่

ส่วนเรื่องห้องน้ำที่บางคนอยากรู้ เราไม่ต้องใช้น้ำต่อจากคนอื่นนะ เพราะเราใช้ฝักบัว แต่ถึงจะใช้อ่างก็คงไม่ต้องใช้น้ำต่ออยู่ดีแหละ

พรุ่งนี้จะไปเริ่มทำงานแล้ว และเป็นการไปที่แลบครั้งแรก กลัวๆเหมือนกันนะ นอกจากภาษาแล้ว ยังกลัวง่อย ไม่มีความรู้พอด้วย

Categories: , ,

0 Comments:

Post a Comment

<< Home